De bouwsector heeft een aanzienlijke impact op de natuurlijke leefomgeving, die veel verder reikt dan alleen klimaatgerelateerde emissies. Biodiversiteit, watervoorraden en landgebruik worden op grote schaal beïnvloed. Om deze impact effectief aan te pakken is een systematische benadering nodig, gebaseerd op kaders zoals het Science Based Targets Network (SBTN) for Nature. Deze methode biedt organisaties,  met name binnen de Nederlandse context, handvatten om hun ecologische voetafdruk te meten, beheren en verminderen.

De aanpak start met een grondige analyse van waardeketens van belangrijke materialen (zoals cement), waarbij zowel de veroorzaakte milieu-impact (zoals waterverbruik en landtransformatie) als de ecologische staat van specifieke productielocaties wereldwijd in kaart wordt gebracht. Dit gebeurt via gedetailleerde modellering van materiaalstromen en herkomst, op basis van handelsgegevens en databanken van productielocaties.

Door gegevens over milieu-impact te koppelen aan ecologische condities per locatie (zoals ecosysteemkwaliteit of uitstervingsrisico van soorten), ontstaat een methodiek voor prioritering. Zo wordt duidelijk of in een bepaald gebied bijvoorbeeld waterverbruik of ontbossing een ernstiger probleem vormt, en worden impact-‘hotspots’ binnen de sector geïdentificeerd.

Op basis van deze prioritering worden gerichte interventies ontwikkeld. Denk aan het terugdringen van materiaalgebruik via circulair ontwerp en inkoop, het verleggen van inkoopstromen weg van risicogebieden, of juist het investeren in natuurherstel binnen de keten, zoals het aanleggen van productiebossen.

Het uiteindelijke doel is om industrie en beleid van concrete inzichten en adviezen te voorzien, waarmee natuureffecten doelgericht kunnen worden verminderd, en tegelijkertijd aansluiting wordt gevonden bij nieuwe regelgeving die verder gaat dan alleen klimaatimpact.